Without Sidebar

KAYALARA OYULMUŞ MEDENİYET Bir Meksikalı, bir Fransız ve bir Türk, üç beyaz adam Hindistan’da bir yerlerde oturmuşlar ve başlamışlar kendi gezilerinden bahsetmeye. Fransız iki aylığına gelmiş ama nereye gideceğini, nereyi gezmesi gerektiğini tam olarak bilmiyormuş, Meksikalı sekiz aylığına evinden çıkmış, birkaç ülkeye uğramış uçakla. Türk’e sıra gelmiş, “14 ay, 23 ülke” demiş. Diğer ikisi “Wow” demişler. Ajanta Mağaraları, Hindistan’ın Maharashtra Eyaletinin kuzeyindeki Jalgaon şehrinin 60 kilometre güneyinde bulunan ve UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası olarak kabul edilmiş çok eski Budist tapınakları. Ajantayı

TEK BİR KAYADAN DOĞAN TAPINAK UNESCO tarafından Dünya Kültür Mirası olarak kabul edilmiş Ellora’ya yaklaştıkça insan, kayaların içine gizlenmiş başka bir dünyaya doğru ilerlediğini hissediyor. Ajanta Mağaralarına oldukça yakın bir yerde olmalarına karşın aralarında iki önemli ciddi fark var. Birincisi, Ajanta’daki kaya duvar resimlerinin aksine burada kaya kütlenin oyulması sırasında yapılmış heykeller var. İkincisi de Ajanta sadece Budist tapınaklarından oluşmasına rağmen burada Hindu, Budist ve jain tapınaklarının yanyana olması. Kuzey-güney doğrultusunda uzanan bir ana kayaya oyulmuşlar ve her iki baştakiler arasında iki kilometrelik

“NEY BASSAP” GÜNLERİ Hindistan’ın büyük şehirlerinden biri olan Mumbai’dayım. Mumbai, insanı içine alan değil, üzerine çöken bir şehir. Şehrin Coloba bölgesi, genelde turistlerin kaldığı otellerle dolu bir semt. Doğal olarak da kaldırımlar turistik eşya satan küçük tezgahlarla dopdolu. Mermer fillerden Hint tarzı davullara, parfümden deri terliklere kadar her şey var. Bu yoğunluk yüzünden caddede rahatça yürümek bile mümkün olmuyor. Her beş saniyede bir önümün kesilmesi, benim de papağan gibi “ney bassap” (hayır arkadaş / tamam yeter arkadaş) dememi gerektiriyor. Bazılarına göre yalnız

BUDİST TEPESİNDEKİ SESSİZLİK Rajastan’dan sonra Madhya Pradesh Eyaletinde asıl görmeyi planladığım yer, Bhopal’e bir buçuk saat uzaklıktaki küçük bir köy olan Sanchi’deki çok eski Budist anıtları. UNESCO tarafından Dünya Kültür Varlıkları Listesine alındığı için görmeyi çok istiyorum. Oradan sonra da yavaş yavaş Hindistan’ın güneyine doğru inmeye başlayacağım. Saat 20:20. Bu geceki yolculukta 22 yaşında bir Fransız kızla beraber seyahat ediyoruz. Ekonomi okuyormuş. Hindistan cangılında tek başına uzun yolculuklara alışmış. Kulağına güzelce tıkaçlarını takıp gözlerine göz bandını da geçirdikten sonra güzel bir uyuma

MAVİ ŞEHİR Sabahın 5’inde trenden iniyorum. Bir rikşa ile Eski Şehrin labirentlerinde bir yerlerde pansiyonun kapısına ulaşıyorum. Eşyalarımı odama bırakır bırakmaz hemen terasa çıkıyorum. Ortalığın yavaş yavaş aydınlandığı bir zaman. Bir inanılmaz daha. Jaipur nasıl bir “pembe şehir” ise, burası da bir “mavi şehir”. Tüm yapılar maviye boyanmış. Daracık sokaklarıyla son derece enteresan bir yer. Sokaklar o kadar dar ki bir evden diğerine atlayarak şehrin öteki ucuna gidilebilir gibi. Açık havada teraslarda uyuyanlar yavaş yavaş uyanıyor. “Rajhasthan, the most colorful state of India” diyor